1:48 Strażnik AF-3S

Plastikowy zestaw konstrukcyjny do sklejania, produkowany przez firmę Special Hobby.

Informacje o szablonie:

Model najnowszej wersji szturmowej Guardian AF-3S zawiera osiem ramek z plastikowych części, wtryskiwanych przezroczysto W latach 50. para samolotów przeciwpodwodnych AF-2 Guardian operowała z lotniskowców US Navy. Podczas gdy AF-2W przenosił duży radar poszukiwawczy APS-20 pod kadłubem, druga wersja AF-2S przenosiła broń przeciwpodwodną (torpedy przeciwpodwodne, bomby głębinowe lub pociski, radar szturmowy) w komorze bombowej i pod skrzydłem. Rozwój Guardiana rozpoczął się w czasie II wojny światowej, ale US Navy pierwotnie potrzebowała bombowca torpedowego. Projekt ten został oznaczony jako G-70 przez Grumman i oznaczony przez Navy jako XTB3F-1. XTB3F-1 miał mieć łączony układ napędowy, silnik gwiazdowy P&W R-2800 umieszczony na dziobie miał napędzać czterołopatowe śmigło, a silnik turbowentylatorowy Westinghouse 19XB miał być zainstalowany w sekcji ogonowej. Silnik turboodrzutowy został usunięty przed pierwszym lotem. Stało się to 19 grudnia 1945 r. Jednak 24 grudnia 1945 r. US Navy zmieniła swoje wymagania i zażądała konwersji na samolot przeciwpodwodny w dwóch wyżej wymienionych wersjach. Prototyp „Hunter”, jak nazywano wersję AF-2W, poleciał po raz pierwszy w listopadzie 1948 r., prototyp „Killera” w styczniu następnego roku. W 1950 r. pierwsze AF-2 obu wersji zostały włączone do uzbrojenia US NAVY. Później zostały uzupełnione o wersję AF-3S. Odpowiadało to wersji AF-2S, ale miało dodatkowy detektor anomalii magnetycznych. AF-3 operowały zarówno z lotniskowców, jak i baz lądowych. Podczas wojny koreańskiej zapewniały ochronę lotniskowcom US Navy na obszarach walk. Zostały wycofane z linii frontu w 1955 r., ale służyły w jednostkach rezerwowych do 1957 r. Guardiany stały się pierwszymi specjalistycznymi samolotami przeciwpodwodnymi US Navy operującymi z lotniskowców. Jednocześnie dzierżą rekord największego jednosilnikowego samolotu tłokowego w regularnej służbie, który kiedykolwiek operował z pokładów okrętów US Navy. Model najnowszej ofensywnej wersji Guardian AF-3S zawiera osiem ramek części plastikowych, wtryskiwanych przezroczystych części, części PUR i trawienia. Rama uzbrojenia dla AF-3 obejmuje również nowe koła z odpowiednią liczbą otworów w tarczy i, w porównaniu z wersją AF-2S, większą obudowę dla mocniejszego radaru pod prawą połową skrzydła. Dostępne są kalkomanie dla czterech samolotów. Dwa latały w całkowicie niebieskim schemacie kolorystycznym wprowadzonym pod koniec II wojny światowej. Samolot jednostki VS-20 operował w 1953 r. z japońskiej bazy NAS Atsugi, a później z lotniskowca USS Badoeng Strait. Drugi niebieski Guardian, należący do VS-27, operował z CVS-36 USS Antietam na Morzu Śródziemnym w 1953 r. Samoloty AF-3S otrzymały nowy szaro-biały kamuflaż dla jednostek rezerwowych. Dwa samoloty w tym kolorze operujące z NAS Los Alamitos, z pomarańczowymi pasami oznaczającymi samoloty szkoleniowe, są oferowane przez nasz model. największy samolot jednosilnikowy tłokowy operujący z lotniskowców szczegółowe odlewy silników trawienia są zawarte w modelu cztery interesujące kamuflaże